Avaxnet

به جاده اي رسيدم و قدم در ان نهادم ...بي همسفر...
به دوراهي رسيده ام.... از پس ان جاده
راه برگشتي نيست .... كه اگر بود ... يا با همسفري همراه و همقدم مي شدم
يا .... ‌ "‌ره ميشناسم من ... مي آيي؟ " اري مي آمدم اگر...

سرش را بلند کرد...
به جاده مینگریست..به انتهایی که در اغوش افق خوابیده...
چشمانش پر تشویش..
لبانش محکم و سفت..
شانه های صاف اما، کمی لرزان...
قدمهایی راسخ اما ترسان...

نگاهش که میکنم..
جعد موهایش دیوانه ام میکند...
انگار نقاشی من است، بر بوم حقیقت...

تا اخر جاده
با من هستی ایا؟

یه موتور می خوام یه جاده
که به آخر نرسه
پشت چشمک چراغش
پاسبون سر نرسه
یه موتور می خوام که من رو
ببره از این سکون
رخش بی ترمز من باشه
واسه فتح جنون
یه موتور می خوام، یه جاده که نهایتش تو باشی
ترک لحظه هام بشینی،با من از دنیا جداشی
یه موتور می خوام که چرخش
مثل روزگار نچرخه
فکر راه تازه باشه
روی یک مدار نچرخه
یه موتور می خوام که من رو
ببره تا لب پرواز
گریه هامو قاب بگیره
توی زیر و بم آواز
یه موتور می خوام ،یه جاده که نهایتش تو باشی
ترک لحظه هام بشینی،با من از دنیا جداشی

(تنها با موتور می شود از چراغ قرمز ها عبور کرد! یه موتور می خوام.....) 

زیر این هق هق بارون،;یه نفر دلش شکسته
یه نفر شبیه بارون،سرد و بیقرار و خسته
یه نفر که چشم خیسش پره از جاده و عابر
یه نفر مثل پرنده که دلش تو آسمونه
اما پرهاشو شکستن، رو زمین باید بمونه
رو زمین باید بمونه ، بمونه تا بینهایت
تا یه روزی اون مسافر بیاد و تموم شه غربت
آره اون مسافری که از میون پیچ و خم ها
و می شکنه یک شب قفل نفرینی غم را
من همون اسیر غربت، من همون پرنده بودم
تو همون مسافری که شعر چشماشو سرودم
قطب من، مسافر من! بسه قصه صبوری;
تو بیا تا این پرنده نمیره از غم دوری

چه جور دلت اومد بری گریه که سهم من نبود

قصه که از سر نمی شد با یکی بود یکی نبود

چطوری باورم بشه رفتن تو تنگ غروب

چه جوری اخه سر رسید فرصت اون روزای خوب
به خدا باورم نشد وقتی که نشناختی منو


توچنگ دیو گریه ها واسه چی انداختی منو

ازشب پرپر زدنم چه جور تونستی بگذری

من که غریبه نبودم چه جور دلت اومد بری

گفتی به من تو هم برو یه قصه ی تازه بگو

گفتی به من راهی بشو تو جاده های پیش رو

اخه بگو منو به کی سپردی وقت بی کسی

چرا نخواستی بمونی به داد اشکام برسی

با یکی بود یکی نبود قصه که از سر نمیشه

هیچ کس آخه به غیر تو حرفامو از بر نمیشه....

پا گذاشتی بی بهونه روی حس آبیه من

چرا ابرا رو کشیدی رو شب مهتابیه من

هیچ کسی برای قلبم نمیخواد آواز بخونه

تنهاییم رو کی مفهمه درد منو کی میدونه

جاده دیگه نمیتونه مارو به هم برسونه

فاصله کوچیکمون اندازه آسمونه