|
|
|
Friday 19 March 2010, 12:58
|
|||||
|
|||||
ایرانگردی
|
|||||
|
Friday 19 March 2010, 13:01
|
|||
|
|||
|
Re:ایرانگردی
۲۰۰چشم انداز تاریخی و دیدنی فارس
فارس با بیش از ۲۰۰ چشم انداز و آثار تاریخی یکی از استان های دیدنی کشور محسوب می شود. وجود جاذبه های طبیعی مانند آب و هوای مطلوب، غارهای طبیعی، تنوع ناهمواری ها، وجود مناطق ییلاقی و قشلاقی، دریاچه ها، رودخانه ها، چشمه های آب معدنی، نواحی جنگلی، پارک های حفاظت شده، حیات وحش و زیبایی پوشش گیاهی این استان از جمله پدیده هایی محسوب می شوند که می توانند در جذب گردشگر و مسافران به استان مؤثر باشند و موجب توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استان شود. مناظر و چشم اندازهای موجود در فارس و آثار باستانی به جا مانده از ایران پیش از اسلام که جزو میراث جهانی محسوب می شوند از چنان جاذبه هایی برخوردارند که گردشگران خارجی را از نقاط مختلف دنیا به سوی خود جلب می کنند . با توجه به این شرایط، حفظ و نگهداری جاذبه های طبیعی، میراث فرهنگی و تاریخی استان که پاره ای از آن جزو میراث فرهنگی جهان به شمار می رود، بسیار ضروری به نظر می رسد. ● جاذبه های گردشگری استان سرزمین فارس به عنوان مهد تمدن و فرهنگ ایران قبل و بعد از اسلام مطرح و همواره از اهمیت و اعتبار فراوانی برخوردار بوده است. این خطه نخستین مرکز بسط و گسترش تمدن و فرهنگ پارسی در نقاط مختلف جهان به شمار می رود، چنان که طرح منشور حقوق بشر برای نخستین بار ازسوی پارسیان (کورش هخامنشی) نوشته شد. در طلوع فجر اسلام نیز سلمان فارسی (که عده ای از مورخان بر این باورند که از حوالی کازرون برخاسته است) از نخستین یاوران حضرت محمد صلی الله و علیه و آله و سلم بود که به آن حضرت ایمان آورد. بعد از اسلام بزرگانی چون شیخ روزبهان، ابن مقفع، باباکوهی، ملاصدرا، سیبویه و عبدالله خفیف نیز در این دیار پرورده شدند. علاوه بر این نام آوران می توان به کلام گهربار و مسرور کننده حافظ و سعدی اشاره کرد که از آسمان این سرزمین به سراسر عالم طنین انداز شد. زبان فارسی که مردم ایران با آن صحبت می کنند و در ادبیات جهان نیز جایگاه مهمی دارد از همین سرزمین برخاسته و گسترش یافته است. آثار و ابنیه های کهنی مانند تخت جمشید، پاسارگاد، نقش رستم، شهر استخر، تخت ابونصر، بیشاپور، غار شاپور، کاخ و آتشکده اردشیر، قلعه ضحاک، مجموعه زندیه و صدها اثر و مکان بازمانده از دوره های مختلف تاریخی، جلوه خاصی به این استان داده و سبب جذب جهانگردان از نقاط مختلف دنیا به سوی فارس شده است. علاوه بر این فارس از نظر مذهبی و زیارتی نیز دارای جاذبه های خاصی است که می توان به اماکن متبرکه ای مانند مرقد حضرت احمد بن موسی علیه السلام، حضرت سید علاءالدین حسین علیه السلام و سید میر محمد علیه السلام و نیز مساجد تاریخی چون مسجد جامع عتیق، مسجد نو و یا مسجد وکیل اشاره کرد. این جاذبه های مذهبی و زیارتی توانسته زائران بسیاری را از سایر استان ها و حتی برخی کشورهای مسلمان به فارس جذب کند. با توجه به آنچه گفته شد، استان فارس از توان قابل توجهی برای گردشگری برخوردار است به طوری که مسئولان می توانند با برنامه ریزی صحیح و توجه خاص به معیارهای اسلامی و گرفتن تدابیر مختلف، گردشگری فارس را مورد توجه قرار داده و با این کار کمک بزرگی به اقتصاد استان کنند. در اینجا می توان به جاذبه های فرهنگی و تاریخی اشاره ای مختصر کرد. ▪ شهر استخر خرابه های شهر استخر در ۷ کیلومتری شمال تخت جمشید واقع شده و براساس مستندات آتشکده «آناهید» در این شهر بوده است . ▪ تخت ابونصر در ۶ کیلومتری شیراز واقع شده و دارای آثاری از دوره اشکانیان و ساسانیان است که اکنون تنها ویرانه های آن باقی است. ▪ کاخ و آتشکده اردشیر نخستین بنای طاق دار سبک ایرانی است که از دوران ساسانی به جا مانده و در فیروز آباد قرار دارد. ▪ قلعه ضحاک در فسا این قلعه در مجاورت ویرانه های ماقبل تاریخ ساخته شده است و مربوط به عهد ساسانی است. در کتیبه های هخامنشی، نام «فسا» «پسله یا پیشی» بوده که نشان دهنده تاریخ باستانی این شهر است. ▪ پاسارگاد کورش بنیانگذار سلسله هخامنشی در سال ۵۴۶ (ق.م) پایتخت جدید خود را در ۱۳۰ کیلومتری شمال شیراز کنونی به نام پاسارگاد بنا نهاد. از پاسارگاد جز مقبره کورش که اکنون در ۳ کیلومتری غرب جاده شیراز - اصفهان واقع شده اثری باقی نمانده است اما براساس حفاری های انجام شده چنین برمی آید که در بنای پاسارگاد ترکیبی از معماری های آناتولی و بین النهرین و ایران به طرز ماهرانه ای با یکدیگر تلفیق شده است. محلی را که آرامگاه کورش درآن واقع شده است «مشهد مرغاب» می نامند. ▪ نقش رستم نقش رستم در ۶ کیلومتری شمال غرب تخت جمشید واقع شده است و در آن نقش های مختلفی از دوران پیش از هخامنشی تا دوران اسلامی، در دامنه کوه مشاهده می شود. ▪ بیشاپور و غار شاپور این شهر که بقایای آن امروزه در نزدیکی کازرون، کنار رودخانه شاپور، قرار دارد دارای نقش هایی از شاپور ساسانی است که تسلط وی را بر «والریانوس» امپراتور روم، نشان می دهد. ▪ مجموعه زند این مجموعه عبارت است از ارگ کریم خان زند، بازار وکیل، حمام وکیل، آب انبار وکیل، مسجد وکیل، باغ نظر یا موزه پارس که به عمارت «کلاه فرنگی» معروف است. ▪ حمام وکیل در جنب مسجد وکیل ، حمام وکیل قرار گرفته است که از آثار دوره زندیه به شمار می رود. این بنا بر اثر تغییر وضع حمام های عمومی تا حدی از صورت اصلی خارج شده است. ▪ ارگ کریم خان بنای افراشته ارگ کریم خان نظر هر تازه واردی را به خود جلب می کند. ۴ برج و باروی نسبتاً بلند، با دیوارهای ستبرکه ارگ کریم خانی را در برگرفته اند. بخش داخلی ارگ شامل اتاق ها و ایوان های نقاشی شده است و آبنما ها و باغچه های بخش بیرونی آن نیز از زیبایی و ظرافت ویژه ای برخوردار است. ▪ بازار وکیل این بازار که در ایران کم نظیر است به دستور کریم خان زند در امتداد و مجاورت مسجد، حمام و آب انبار وکیل ساخته شده است . بازار وکیل در گذشته همواره قلب اقتصاد شهر بوده و امروزه نیز یکی از مراکز بزرگ اقتصادی شیراز محسوب می شود. ▪ مسجد وکیل مسجد وکیل از مساجد معروف به ۲ ایوان است که ایوان شمالی آن به «طاق مروارید» معروف است. در اطراف ایوان چندین رواق با سقف های عرقچین به رواق های ممتد، اضلاع غربی و شرقی متصل می شوند. |
|||
|
Friday 19 March 2010, 13:14
|
|||
|
|||
|
Re:ایرانگردی
7نقطه از گیلان که نباید
نبینید! اگر خدای ناكرده تصمیم داشتید تشریف بیاورید رشت (خودتان هم میدانید گیلانیها در میهماننوازی در سراسر ایران تكند، در نتیجه خدای ناكرده از این جهت كه اگر بیایید، حداقل میزبانتان در صورت آشنا یا فامیل بودن، چند میلیون تومانی پیاده میشود!) دست پر بروید و همه جا را بگردید. ۷) رشت: رشت آخرین جایی است كه توصیه میكنم تشریف ببرید. هرچند به اندازهی خودش زیباست ولی نه اندازهی مركز یك استان. به آرامگاه میرزا كوچك جنگلی فرزند میرزابزرگ، مبارز نامدار گیلانی در سلیمانداراب سر بزنید، بر سر مزار شهدای مشروطه در خیابان پرستار یك فاتحه بخوانید، به عمارت كلاهفرنگی در پارك محتشم بروید و آكواریوم بزرگ رشت (میگویند اندازهی آكواریوم كیش است!) در پارك ملت را ببینید. اگر دلتان خواست، خانهی جهانگرد نزدیك همین پارك ملت را هم سیر كنید و دیگر اگر خیلی اهل ذوق بودید، موزهی رشت كه گنجینهی مردمشناسی گیلان است و همینطور مجموعهی شهرداری رشت را ببینید. ۶) ماسوله: ماسوله اینقدر معروف است كه دیگر نیازی به معرفی ندارد. یك گروه فیلمبرداری از سیسیتیوی چین و همینطور خبرنگاران آساهی شیمبون برای مخابره كردن عكس و گزارش و متن از ماسوله، چند ماهی اینجا اطراق كردند. شبكهی ملی ژاپن هم از "بهشت گمشده"ی گیلان یك فیلم ساخت. شهركی كه خانههایش روی همدیگر قرار دارند و بام هر خانه، حیاط خانهی دیگری است... یك شیرینیپزی خیلی تمیز دارد و امكان ندارد هردفعه یك گروه آدم خارجی داخلش پیدا نكنید! ۵) صومعهسرا: باور كنید خودم هم اینجا نرفتم. ضیابر از توابع صومعهسراست... ولی عكسهایش را دیدم و از پدرم هم شنیدم. درختهای آلوچهیی كه سرتاسر خیابانهای صومعهسرا بزرگ میشوند، منظرههای فوقالعادهیی به این شهر میدهند. زیباترین مزارع برنج ایران اینجا واقع شدند. باور كنید. شهری در غرب گیلان با مردمی بسیار آرام و كمحرف... ۴) چابسكر: اگر اهل صفا كردن، خوشگذراندن و خلاصه اهل دل هستید، بروید چابسكر. تنها شهری در گیلان (غیر از رشت) كه بیشتر از یك هتل دارد و ویلاهای متعدد و خانههای دم ساحلش، مسافر زیاد جذب میكند. شهردار این شهر، پارسال شهردار نمونهی گیلان شد. اصول زیباسازی شهر حداقل اینجا بیشتر از هرجای دیگر گیلان رعایت میشود. جدولهای هر خیابان، رنگهای خاص خودشان را دارند، داخل فضای سبز بلوارها، تندیسهای بزرگی از صنایع دستی هست و باغها و گلخانههای فراوانی برای دیدن هست. ۳) دهكده ساحلی انزلی: فكر میكنم با كل گیلان متفاوت باشد. حتماً شنیدید كه میگویند محرومیتهای گیلان پشت طبیعت سبز و اغواكنندهی این دیار گم و پنهان شدهاند. این قسمت از گیلان آنقدر توسعه پیدا كرده (معلوم نیست چرا) كه بتواند فردا ادعای خودمختاری كند! معماران اكثر ویلاها و ساختمانهای این دهكده، غیرایرانی و اكثراً آلمانی، اتریشی یا سوییسی هستند و تمامی ساختمانها را با سبك كشورهای خودشان ساختهاند. خیابانهای زیبایی كه سرتاسرشان از سبزه و گل و درختهای گوناگون پر شده... لطفاً فكر اجاره كردن ویلا در این دهكده نباشید اگر از اقشار آسیبپذیر هستید! ۲) لاهیجان: درست حدس زدید. شهر كلوچه و چای. كاشفالسلطنه اولین بار وقتی در هندوستان بود، بذر چای را در جوف عصای خودش پنهان كرد و به ایران آورد. موزهی تاریخ چای ایران اینجاست. مجهزترین تلهكابین ایران كه بهترین دوپنمایرهای اتریشی برای ساختنش بسیج شدند اینجاست. تلهكابین احرار. رفت و برگشت برای هر نفر سههزار تومان! از بالای لاهیجان رد میشوید و برمیگردید سر جایتان. بهترین كلوچهی ایران هم كه میدانید اینجا طبخ میشود. اگر بخواهید، در عرض سی دقیقه عكس شما یا دلبندانتان!! روی جعبهی كلوچهیی كه میخواهید ببرید، چاپ میشود!! ۱) تالش: متاسفانه بعضیها دوست دارند یك طوری بین اقوام این شهر و گیلكها تفرقه بیندازند به این بهانه كه از روند توسعهی استان غافلشان گذاشتهایم! یكی نیست بیاید بگوید خود استان كجا بود كه روند توسعهاش باشد...؟ باغ گلهای لالهی آقاولر، به قول اهالی خود اینجا تكهیی از بهشت روی زمین خداست... پربیراه هم نمیگویند. بیشترین پرورشدهندگان زنبور عسل مملكت هم اینجا هستند. اگر میخواهید ببینید عسلتان اصل است یا نه، بریزید روی یك زمین خاكی، بعد فوت كنید، اگر خاكها از روی عسل كنار رفتند، بدانید كارتان درست است! مزارع توتفرنگی و خانههای روستایی ماسال را از یاد نبرید كه اگر در سریالهای تلویزیونی سبزی و طراوت شمالی میبینید، بدانید همینجاست. اكثر كارگردانهای ایرانی، فیلمهای شمالیشان را در تالش و كمی اینطرفتر ماسال و رضوانشهر میسازند. تنها مناطق سنینشین و غیرگیلك استان. شاد باشید! |
|||
|
Friday 19 March 2010, 13:16
|
|||
|
|||
|
Re:ایرانگردی
آبادان؛ ریشه در تاریخ
● موقعیت جغرافیایی آبادان جزیره آبادان، در ۳۰ درجه و ۲۲ دقیقه عرض شمالی و ۴۸ درجه و ۱۵ دقیقه طول شرقی در گوشه شمال غربی خلیج فارس، مابین مصب رود بهمنشیر و اروندرود واقع است. از شمال به رود کارون و از شرق به رود بهمنشیر و از غرب به اروندرود و از جنوب به خلیج فارس محدود می شود. حداکثر طول جزیره ۴۶ کیلومتر و عرض آن در نقاط مختلف متفاوت و میان ۳ تا ۲۰ کیلومتر است و از راه آبی بهمنشیر و اروندرود با خلیج فارس ارتباط دارد. حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا ۳ متر است. آب و هوای آن گرم و مرطوب و در منطقه معتدله قرار دارد. ● نام گذاری آبادان نام «عبادان» ماخوذ از اسم (عباد بن حصین) است که بنای شهر را به او نسبت داده اند. عبادان، ماخوذ شده از نام عباد بن حصین، با پسوند «ان» است که مردم بصره برای ساختن اسامی اماکن به اسم علمی که شهر منسوب بدان بوده اضافه می کردند، مانند سلیمانان، که منسوب به سلیمان است. در ارتباط با نام گذاری آبادان نظر دکتر بهرام فره وشی به حقیقت نزدیکتر است: واژه «عبادان» که در نظر اول یک واژه عربی پنداشته می شود، فقط چهره عربی به خود گرفته است و این همچون وجوه تسمیه برخی دیگر از شهرهای ایران از فقه اللغه عامیانه برمی خیزد و پایه ای سخت نااستوار دارد. شکل کهن این نام «اپاتان OPATAN» است و این واژه از ریشه عبد، عابد و عباد نیست، این ترکیب پهلوی از سه جز ساخته شده است: O-PAT-AN، جزٌ نخست O به معنی آب است، PAT از ریشه پاییدن و AN پسوند نسبت است و «اپاتان» به معنی جایی است که در آنجا از آب دریا و رود، پاسبانی کنند و آن را می پایند و گفته ابن حوقل و اصطخری نیز گواه این معنی است. ● اهمیت جغرافیایی آبادان بنا به گفته مورخان آبادان به دلیل وضعیت جغرافیایی، نقش مهمی در پاسداری و نگهبانی دریا داشته است. ناصر خسرو قبادیانی در این باره می نویسد: عبادان بر کنار دریا نهاده است، جانب جنوبی عبادان، خود دریای محیط است … گروهی از عبادان حصیر خریدند و گروهی چیزی خوردنی خریدند. ناصر خسرو می گوید: در آنجا برج های بلندی در دهانه دریا قرار داشته که بر فراز آن برای راهنمایی کشتی ها چراغ در آبگینه می افروخته اند تا باد نتواند خاموش کند. ابن حوقل، سیاح و جهانگرد و جغرافی دان عرب (قرن چهارم) می گوید: خشبات، جایی معروف در نزدیکی عبادان است که در آن چهارچوبی و در بالای آن دیده بانی نصب شده و نگهبان به هنگام شب در آنجا آتشی برای راهنمایی کشتی ها می افروزد تا جای ورود به دجله معلوم گردد و هرگاه کشتی ها راه گم کنند، ممکن است به سبب کم عمقی آب، در هم شکسته شوند. مطالب بالا، مهر تاییدی است بر نظرات دکتر بهرام فره وشی. به استناد این دو کتاب معتبر و گفته صاحبان جهانگرد آنها، آبادان (عبادان) ریشه در تاریخ گذشته دارد و نباید این تصور در افکار ما ایجاد شود که تاسیس پالایشگاه و صدور نفت خام از این بندر، باعث معروفیتش شده است. اهمیت سوق الجیشی این شهر بسیار قدیمی است و دارای اعتبار بسیار بوده است. در کتاب حدودالعالم (تالیف ۳۷۲ هـ . ق .) می خوانیم: عبادان، شهرکی است خرد و آبادان بر کناره دریا و همه حصیرهای عباداتی و حصیرهای سامانی از آنجا خیزد و نمک بصره و واسط از آنجاست. بنابراین فعالیت های اقتصادی دستی نیز در این جزیره رونق بسیاز داشته و مازاد محصولات تولیدی توسط سکنه شهر، به خارج صادر شده و این بر رونق و معروفیت آبادان می افزوده است. ناصر خسرو نیز در مورد اهمیت بازرگانی عبادان می گوید: غرض از ساخت خشاب (خشبات)، دو چیز است: ۱) یکی آنکه در این حدود، خاکی گیرنده است و دریا تنگ، چنانکه اگر کشتی بزرگ به آنجا رسد بر زمین نشیند و کس نتواند خلاص کردن و به شب آنجا چراغ سوزند، در آبگینه، چونانکه باد در آن نتواند وزید و مردم از دور ببینند و احتیاط کنند، ۲) دوم آنکه جهت عالم بدانند و اگر دزدی باشد، ببینند و احتیاط کنند و کشتی از آنجا بگردانند. پس آبادان، در نقطه حساس جغرافیایی – بازرگانی خلیج فارس قرار داشته و سرزمینی آباد و مورد توجه بازرگانان و تجار بوده است. ابن بطوطه، سیاح و جهانگرد مراکشی در سفرنامه خود، در مورد آبادان این مطالب را می آورد: عبادان، قریه بزرگی است، معبدها و رباط ها و مساجد متعدد دارد، در ساحل دریا، تکیه ای وجود دارد که آن را به خضر و الیاس علیهما السلام نسبت می دهند و رو به روی تکیه، خانقاهی واقع است. چهار تن درویش با فرزندان خود، خدمت تکیه و خانقاه را بر عهده دارند و گذران آنان از نذوراتی است که از مردم می رسد. این تکیه به نام حضرت خضر زنده علیه السلام، هم اکنون محل زیارت اهالی آبادان می باشد. دیگر جهانگرد معروفی که درباره آبادان یادداشت های ارزنده دارد، ابواسحاق ابراهیم اصطخری است که در کتاب: «مسالک و ممالک» می نویسد: عبادان، حصارکی کوچک و آبادان است بر کرانه دریا و آب دجله آنجا گرد آید و آن رباطی است که در آن پاسبانان بودندی، کی دزدان دریا را نگاه داشتندی و آنجا پیوسته این کار را گروهی مترصد باشند. باید گفت که این جهانگرد در قرن ۷ و ۸ هجری می زیسته و یکی از دقیق ترین سیاحان شناخته شده است. احمدبن یحیی البلاذری درباره آبادان می گوید: عبادان، از آن «حمران بن آبان» مولای عثمان بود که عبدالملک بن مروان به اقطاع به او داده بود. بلاذری در اواخر سده دوم هجری و قرن سوم می زیسته است. زکریا بن محمد بن محمود قزوینی در کتاب خود: «آثار البلاد و اخبار العباد» می نویسد: هرکسی در عبادان است از نذور و خیر و صدقه نکوکاران امرار معاش می کند، مرقد امامزاده ها، خانقاه صوفیان و تکایای درویشان در عبادان، آبادانند، زوار از هر سوی و کنار می آیند. حمدالله مستوفی در کتاب معروف خود، جمله جالبی آورده است: «لیس قریه وراء عبادان» که به صورت ضرب المثل درآمده است. «یاقوت حموی»، نیز اشاره ای به آبادان دارد: من «یاقوت» به سال ۵۹۰ در آنجا (بلجان) بودم، آنجا لنگرگاه و کشتی هایی است که از سرزمین هند کالا می آورند و سپس آنها را از آنجا به شهرکی به نام «محرزه» در جزیره عبادان منتقل می کنند. نام عبادان در کتب دیگر جهانگردان و جغرافی دانان معروف نیز آمده است، از جمله: «ابن خلدون» در مقدمه خود و نیز «ابن رسته» در کتاب الاعلاق النفسیه و … |
|||
|
Friday 19 March 2010, 13:18
|
||||
|
||||
RE: ایرانگردی
|
||||
|
Friday 19 March 2010, 13:21
|
||||
|
||||
RE: ایرانگردی
|
||||
|
Friday 19 March 2010, 13:23
|
|||
|
|||
RE: ایرانگردی
|
|||
|
Friday 19 March 2010, 13:25
|
|||
|
|||
|
Re:ایرانگردی
آثار تاریخی آذربایجان
● حمام كردشت این حمام یكی از زیباترین حمام های آذربایجان است كه با معماری اصیل سنتی در روستای كردشت از توابع جلفا و در كنار رود ارس قرار دارد. این حمام كه در میان باغ بزرگی ساخته شده دارای یك هشتی به صورت هشت ضلعی به ابعاد ۵/۳*۵/۳ و به ارتفاع ۳/۴ متر است. یكی از اضلاع به در ورودی و دیگری راه ورود به رخت كن یا سربینه است. سربینه حمام نیز هشت ضلعی به اضلاع ۵/۳ متر و ارتفاع ۵/۸ متر است و گنبد بزرگ آن بر روی جرزها و هشت ستون سنگی هشت بر استوار شده است. همه ستون ها دارای سرستون های سنگی مقرنس هستند كه به وسیله ملات سرب مذاب به ستون وصل شده اند. گنبد سربینه دارای كاربندهای جالب مزین به آهك بری های زیبا است. سكوهای رخت كن با طاق ضربی پوشیده و در زیر آن كفش كن هایی تعبیه گردیده است. گرم خانه فضایی است كه از چهار ستون سنگی هشت بر و دو حوض بزرگ مستطیل شكل و اتاقی با گنبد قیراندود تشكیل شده است. نور داخل سربینه و گرم خانه به وسیله روزنی كه نوك گنبد قرار دارد تامین می شود و گویا بر روی آن روزنه ها سنگ های مرمر نازك و ظریفی نصب بود كه نور آفتاب از آن نفوذ می كرد و داخل حمام را به صورت یكنواخت روشن و شست وشوكنندگان را از نگاه نامحرمان حفظ می نمود. ● حمام مهرآباد حمام مهرآباد یكی از معروف ترین گرمابه هاست كه تاریخ بنای آن به دوره قاجار می رسد و از پنج بخش تشكیل شده است. ۱) تالار رخت كن ۲) محل نظافت ۳) تالار شست وشو گرم خانه ۵) خزینه آب تالار بزرگ رخت كن شامل یك گنبد بزرگ و چهار گنبد كوچك و چهار طاق در چهار طرف آن است و یك حوض بزرگ سنگی نیز در زیر گنبد بزرگ وجود دارد. تالار رخت كن از طریق راهروی باریكی وارد تالار استحمام می شود كه از نظر طراحی معماری تا حدی شبیه تالار رخت كن است. در ضلع شرقی تالار استحمام دو اتاق با سقف گنبدی به عنوان خلوتی یا شاه نشین وجود دارد كه مخصوص استحمام افراد سرشناس بود. تالار استحمام با چهار پله پس از عبور از یك در كوچك وارد خزینه می شود كه آخرین مرحله استحمام است. پس از بیرون آمدن از خزینه بایستی از حوضچه های كوچك آب سرد عبور كرد. آب مصرفی گرمابه از چاهی كه در كنار خزینه قرار دارد توسط منجنیق مخصوصی استخراج می شد و از طریق لوله های باریك سفالی كه در دیوارها تعبیه شده بودند به داخل گرمابه هدایت می شد. تاریخ بنای این حمام مربوط به دوره شاه طهماسب است و با توجه به شیوه ساخت و مقایسه با سایر حمام ها می توان آن را به دوره صفویه نسبت داد. از سایر حمام های تاریخی آذربایجان شرقی می توان حمام های زیر را نام برد: حمام های شازده تبریز، حكم آباد تبریز، نوبهار تبریز، نوبر تبریز، سرهنگ تبریز، سراب، جلفا، میلان، اسكو، حاجی موسی مرند، حاج فتح الله بناب، چهارسوق مراغه و چهار سوق آذرشهر |
|||
|
Friday 19 March 2010, 14:07
|
|||
|
|||
Re:ایرانگردی
|
|||
|
Friday 19 March 2010, 14:14
|
||||
|
||||
Re:ایرانگردی
|
||||
|
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان |
زمان کنونی: Thursday 23 May 2013, 08:59









استان همیشه سرسبز گیلان که به سرزمین تالاب ها و 
فارس با بیش از ۲۰۰ چشم انداز و آثار تاریخی یکی از
اگر خدای ناكرده تصمیم داشتید تشریف بیاورید رشت
● موقعیت جغرافیایی آبادان
مجموعه آثار باستانی تخت سلیمان که در ۴۵ کیلومتری شمال
۱-آتشکده سیاهگل ایوان: بنای آتشکده مربوط به دوره
كوه كم ارتفاعی است در هشت كیلومتری مغرب اصفهان، كه
● حمام كردشت
استان آذربایجان شرقی به مركزیت شهر تاریخی تبریز، با
در كناره لاجوردی دریاچه ارومیه استان آذربایجان غربی رخ