شپشك آرد آلود دنبال دار (دم دراز) Pseudococcus longispinus
توضيحات
شپشك آردآلود مركبات بدن نرم، بيضي شكل و حشراتي صورتي هستند كه در هنگام بلوغ تقريباً اينچ طول دارند. بد ن پس از مرحله اول رشد از ماده مومي سفيدي پوشيده شده و زوايدي كوتاه از اطراف آن بيرون آمده. حشرات باغ كوچك و داراي دو بال كاذب هستند. پوره يا حشره نارس كاملاً شبيه به حشرات بالغ ماده است فقط مقداري كوچكترند.
چرخه زندگي
شپشك آرد آلود مركبات يا شپشك دنباله كوتاه (دم كوتاه) معمولترين گونهاي است كه روي گياهان زينتي ديده ميِد. دامنه ميزباني زيادي د ارند و گياهان آبدار و با ساقه نرم را مثل كرچك هندي، ياسمن، بگونيا، خرزهره، كلم، گل آويز، و كاكتوس ترجيح ميدهند بقيه ميزبانها شامل مركبات، شمعداني، اركيده، بنت قنسول، پيچك، خون سياوشان و داودي ميباشد. حشره بالغ ماده بين 600ـ300 در كيسه كتاني، مومي و فشرده كه در قسمت انتهايي و پشتي بدن قرار دارد ميگذارد. تخمگذاري بين يك تا دو هفته ادامه پيدا ميكند و بمحض پايان يافتن تخمگذاري، حشره ماده ميميرد. كيسه تخم را ميتوان در محور اصلي ساقه و در برخي اوقات در قسمتهاي مختلف گياه يافت. پس از 10 روز تخمها باز ميشوند و پورهها يا خزندهها شروع به يافتن قسمتهاي جهت تغذيه ميكنند. پورههاي مادهها در سه نسل كامل ميشوند كه ممكن است بسته به دماي محيط بين يك ماه تا بيش از يكسال بطول انجامد. در شرايط غير طبيعي گلخانهها اين چرخه زندگي بين 2ـ1 ماه طول ميكشد. در مدت كوتاهي پس از شروع تغذيه توسط پورههاي خزنده بدنشان پوشيده از ماده مومي سفيد ميشود. پورههاي خزنده در اطراف گياه حركت ميكنند اما عموماً در فعاليتهايشان بسيار تنبل هستند. شپشك آرد آلود مركبات شرايط مرطوب را ترجيح ميدهند، اما در شرايطي قابليت سازگاري با آب و هواي خشك را نيز دارد.
خسارت
شپشكهاي آرد آلود از شيره گياه تغذيه ميكنند كه ب اعث بدشكلي، كوتولكي و زردي شاخ و برگ ميشود. همچون بقيه حشرات تغذيه كننده از شيره گياهي، شپشكهاي آرد آلود مقدار زيادي عسلك ترشح ميكنند كه باعث توسعه قارچ دوده و مورچهها ميشود.
كنترل غير شيميايي
كنترل زراعي شامل بيرون راندن حشرات بوسيله آب پاشي و استفاده از ارقامي كه حشره آنها را كمتر ترجيح ميدهد، ميشود. رعايت كردن اصول بهداشت بوسيله چك كردن گياهان جديد و هرس گياهان آلوده، مبارزه بيولوژيك شامل استفاده از شپشك استراليايي بال توري سبز (شكارچي) و زنبورهاي پارازيت، Leptomastix dactvlopii ميشود.
توضیحات:
یک حلزون بالغ گلخانه حدود70-50 میلیمتر طول دارد.رنگ بدن آنها خاکستری با سیاه و بدون علائم مشخص(نقش و نگارهایی )است.
پوشش بدن دارای دانه های کمی است.بخش مرکزی بدن که برهنه است(بدون صدف)ذارای یک شیار نعلی شکل می باشد.سوراخ تنفسی قسمت راست نیمه عقبی بدن قرار گرفته.ماده مخاطی هم بیرنگ است.
تخم ها:
تخمهای این آفت کدر و تا اندازه ای سفید، بیضی شکل و حدود 5/2 میلیمتر ضخامت دارند.
زیست شناسی:
پراکندگی:این حلزون اولین بار از آمریکا به اروپا معرفی شد و در تمام مناطق معتدل دنیا یافت می شود.
خسارت:
حلزون گلخانه با تمام حلزون های دیگر از نظر اینکه در خاک پنهان می شوند متفاوت است.این آفت می تواند باعث ایجاد خساراتی به ریشه و ساقه می شود.اگد تعداد اندکی از این حلزونها در روی گیاهان دیده شود بدین معنی است که تعداد زیادی از این آفت در سطح زیرین خاک وجود دارند.
چرخه زندگی:
تخمهایشان را در یک تونل در 5-3 سانتی متری سطح خاک می گذارند که ممکن است بصورت انفرادی یا خوشه ای(حدود 16تایی)می گذارد.حشره بالغ انتهای این تونل را توسط ماده ای لزج می پوشاند که پس از خشک شدن شبیه سطح خاک می شود.تخمها بسته به دمای محیط پس از 24-11 محیط باز می شوند.بکرزایی در این آفت دیده شده است.مطالعات چنین نشان می دهد که حلزونها قسمتهای خشک را در طول روز ترجیح می دهند و در شب به مناطق مرطوب تغییر مکان میدهند.
کنترل:
اولین مرحله از کنترل این آفت گذاشتن طعمه بر سر راه این آفت است.اگر بخواهیم اثر این طعمه ها افزایش یابد بهتر است آنها را در زیر یک تخته ، صفحه ،گلدان یا در زیر یک سطح هموار قرار دهیم.برای مبارزه شیمیایی بهتر است که به نشریه های شرکت تعاونی یا مدیریت آفات رجوع نماییم یا با آژانسهای توصیه سموم مشورت کنیم.
( Margarodidae)
اولين گروه ، خانواده ( Margarodidae) مي باشد که در برگيرنده بزرگترين گونه از شپشک ها مي باشد که طول بدن آن ها در بعضي از گونه ها در نواحي گرمسيري به حدود ميلي متر مي ر س د. يکي از گونه هاي مهم اين خانواده گونه ( Icerya purchasi) مي باشد که در شمال ايران بر روي مرکبات ، يا مرکباتي که به صورت زينتي در منازل وجود دارند فعاليت مي کنند. اين آفت يک گونه وارداتي است، و براي کنترل آن نيز نوعي کفش دوزک بنام کفش دوزک استراليايي به ايران وارد شده .
( Coccidae)
گروه ديگر از شپشک ها ، خانواده ( Coccidae) و شپشک هاي نرم تن يا ( Soft scales) هستند که اين شپشک ها در جمعيت هاي بالا، و بر روي شاخ و برگ گياهان فعاليت مي کنند. اين حشرات از شيره گياهي تغذيه کرده و خسارات سنگيني به انواع گياهان، از جمله گياهان زينتي وارد مي کنند. اين شپشک ها بر خلاف شپشک هاي خانواده ( Diaspididae) يا سپردار ، عموماً داراي پا و شاخک بوده و قابل رو ي ت ميباشند . به علاوه اين شپشک ها در قسمت عقبي بدن داراي شياري به نام شيار مخرجي يا (an** cleft) هستند و از اين طريق هم شپشک هاي نرم تن قابل شناسايي هستند . تعدادي از گونه هاي اين خانواده که رو ي گياهان زينتي فعاليت مي کنند عبارتند از:
- ( Coccus hesperidum) يا شپشک خرز هر ه
- ( Saissetia oleae)
- ( Saissetia coffeae)
اين سه گونه داراي دامنه ميزباني بسيار وسيعي هستند بطوريكه دامنه ميزباني آن ها بيش از صد گونه از گياهان را شامل مي شود. به همين جهت بر حسب نام نمي توان در مورد آنها قضاوت کرد. طول اين شپشک ها حدود ميلي متر و بدنشان حالت نيم کروي دارد.
( Diaspididae)
اما در خانواده شپشک هاي ( Diaspididae) سطح بدن عموماً مسطح است. در بعضي از گونه ها هر شپشک ماده حدود تا تخم و در مورد ( Saissetia Coffeae) بيش از هزار تخم توليد مي کند. تخم هاي توليد شده در سطح زيرين بدن حشره ماده قرار دارند. وقتي تخم ريزي اين حشره به پايان مي رسد شپشک ماده از بين مي رود و بدن آن محفظ و سپري براي تخم ها مي شود.
پوره اين حشرات در سن اول از زير بدن شپشک ماده خارج و در محيطي مناسب مستقر مي شوند. در بقيهي عمر شپشكهاي ماده بصورت ثابت در روي گياه باقي ميمانند.
جنس هاي نر جمعيت خيلي كمي دارند و در طبيعت بندرت ديده ميشوند و بر خلاف نوع ماده ، حشراتي فعال و قادر ه پرواز هستند.
به طور کلي عمر شپشک هاي خانواده ( Coccidae) حدود تا روز است و بيشترين جمعيت آن ها در فصل پائيز مشاهده مي شود.
نوع ديگر از شپشک هاي اين خانواده ( Diaspididae) يا شپشک هاي سپردار (Armored scales) هستند. اين شپشک ها در جمعيت هاي بسيار بالا و روي سر شاخ هها و برگ گياهان زينتي زيست مي کنند و باعث خشک شدن و در مواردي حتي باعث نابودي کامل درختان و گياهان زينتي مي شوند.
در حشرات سپردار، نوع ماده تغيير شکل زيادي پيدا کرده اند و شباهت چنداني به حشرات ندا ر ند . در بسياري از گونه ها پاها، شاخک ها و چشم ها به طور کامل از بين رفته و اين حشرات بدن ديسکي شکل پيدا کرده اند.
در اين حشرات ، مشابه حشرات خانواده كوكسيده ( Coccidae) پوره سن يك بعد از ظهور ، با پيدا كردن محيط مناسب خرطوم خود را در داخل بافت گياه فرو مي کند و شروع به تغذيه از شيره گياهي مي نمايد.
نکته مهم ديگر در مورد اين حشرات اين مي باشد که تعداد زيادي از آنها وارداتي هستند. به عبارت ديگر همراه با محصولات کشاورزي و گياهان زينتي وارد ايران ميشوند .
تعدادي از مهم ترين آفات گياهان زينتي اين راسته عبارتند از:
- Aonidiella orientalis
- Aonidiella citri
- Chrysomphalus dictyospermi
- Quadraspidiotus Perniciosus
- Lepidosaphes malicola
- Lepidosaphes ulmi
( Pseudococcidae)
خانواده ديگر اين راسته ( Pseudococcidae) هستند که به اين ها (Mealy bugs) يا شپشک هاي آردآلود گفته مي شود. اين نام از آن جهت براي اين حشرات انتخاب شده است که سطح بدن اين شپشک ها بوسيلهي مقدار زيادي ترشحات مومي و آردي پوشيده شده است. در اين گونه از شپشک ها حلقه بندي بدن مشخص و داراي پا و شاخك هستند و در روي گياهان آزادانه حركت ميكنند. اين شپشک ها در مناطق طبيعي زيست مي کنند و جزء آفات مرکبات و تعداد زيادي از گياهان زينتي هستند.
مهم ترين گونه اين حشرات در ايران عبارتند از:
- Planococcus citri
Pseudococcus
که اين دو خانواده از مهم ترين گونه هايي هستند که در شرايط گلخانه اي به گياهان زينتي خسارت وارد مي کنند. قابل توجه است كه گونه ( Planococcus citri) بر خلاف بق ي ه شپشک ها ي اين خانواده از حشرات دو جنسي ميباشند. براي توليد مثل نياز به جفت گيري ميان حشرات نر و ماده ميباشد و در واقع روش بکرزايي در اين حشرات ديده نمي شود.
حشرات نر شپشک هاي آرد آلود و بالدار در طبيعت بندرت ديده مي شوند و اندازه بدن آن ها به; ميلي متر مي رسد.
آياشپشک هاي آرد آلود بر روي ميوه ها هم فعاليت دارند؟
شپشک هاي آرد آلود در همه ي بخش هاي گياه فعاليت مي کنند در حاليکه شپشک هاي خانواده ( Diaspididae) يا ( Coccidae) بيشترين تراکم را روي شاخه ها دارند، هر چند ممکن است روي ميوه و برگ نيز مشاهده شوند.
بدليل اينكه شپشكها جزء آفات وارداتي براي ايران هستند و دشمنان طبيعي براي آنها وجود ندارد، به عنوان مهمترين آقات گياهان زينتي بشمار ميروند.
در اكوسيستم هاي زراعي كشور كه گندم و جو بستر زيست را تشكيل مي دهند، عوامل زنده و غير زنده اي در توليد محصول تآثيرگذار هستند كه انسان براي بدست آوردن محصول بيشتر مدام آنها را تغيير مي دهد. شناخت اين عوامل و روابط متقابل بين آنها در حفظ تعادل كمي و كيفي گونه هاي تشكيل دهندة يك اكوسيستم اهميت بسيار زيادي دارد. در ايران بيش از 70 گونه حشرة گياه خوار شناسايي شده اند كه به عنوان مصرف كنندگان اوليه از گندم و جو تغذيه مي كنند. اين حشرات گياه خوار، خود مورد تغذيه حشره خواران (حشرات انگل، انگل هاي بالقوه و شكارگران) كه مصرف كنندگان ثانوية هستند، قرار مي گيرند. اتلاق واژة آفت به گونه هايي كه زيان اقتصادي ندارند جايز نيست و تلاش براي حذف اين گونه ها، نابودي دشمنان طبيعي آنها، طغيان احتمالي آفات بالقوه و كاهش تنوع زيستي در اكوسيستم هاي زراعي را به همراه خواهد داشت.
گسترش و طغيان سن گندم در اثر تخريب مراتع به عنوان زيستگاه هاي دائمي اين حشره و تبديل آنها به اراضي ديم كم بازده و فراهم آوردن بستر زيست مناسب تر براي تغذيه و توليد مثل آن، مثال خوبي براي نشان دادن چگونگي ايجاد يك آفت در اثر تغيير اكوسيستم توسط انسان است.
محدود بودن دامنة ميزباني آفات غلات و مكان زمســـتان گذراني تعداد زيادي از آنها كه در خاك و بقــاياي محصول صورت مي گيرد، موجب مي شود كه جمعيت اكثر اين آفات، با تناوب زراعي و انجام عمليات زراعي پس از برداشت، به مقدار قابل توجهي كاهش يابند. عليرغم اين مسئله، حدود 15 گونه از حشرات زيان آور گندم و جو را مي توان نام برد كه به عنوان آفات درجة اول و دوم، زيان اقتصادي قابل توجهي به اين محصولات وارد مي كنند.
خسارت ناشي از آفات، بيماريها و علف هاي هرز در كشور ما حدود 30-35 درصد برآورد گرديده است كه10-12 درصد آن به حشرات زيان آور اختصاص دارد. بدين معني كه با مديريت كنترل اين عوامل، مي توان10-12 درصد عملكرد واقعي گندم را افزايش داد و آن را به حداكثر عملكرد قابل دسترس كه در شرايط ديم و آبي به ترتيب 4 و 14 تن در هكتار ذكر شده است، نزديك تر ساخت.
راهكارهاي توصيه شده براي مديريت منطقي كنترل آفات در مزارع گندم و جو كشور، مبتني بر استفاده از روش هاي غير شيميايي است. كنترل شيميايي سن گندم به عنوان مهم ترين حشرة زيان آور مزارع گندم و جو كشور كه به تفصيل به آن پرداخته خواهد شد، از اين قاعده مستثني است. طبق استنتاجي از گزارش عملكرد فعاليت هاي سازمان حفظ نباتات در سال 1378، سالانه در سطحي معادل 22-25 درصد كل اراضي گندم كشور، براي كنترل حشرات زيان آور مبارزة شيميايي صورت مي گيرد(1200000 هكتار براي كنترل سن گندم و حدود 75000 هكتار براي كنترل ساير حشرات زيان آورگندم). ميانگين مصرف آفت كش ها در اين محصول حدود4/0- 5/0 كيلوگرم در هكتار است كه2/0-25/0 كيلوگرم آن به حشره كش ها اختصاص دارد و اين ميزان در مقايسه با ميانگين مصرف آفت كش ها در درختان ميوه(5/9 ليتر درهكتار)، برنج (7/18 ليتر در هكتار)، پنبه(9 ليتر در هكتار) و چغندر قند(1/8 ليتر در هكتار) مقدار قابل توجهي نيست(سازمان حفظ نباتات، 1378).
عليرغم اين مسئله سياست جاري وزارت جهاد كشاورزي و ديگر سياست گزاران توليد گندم كشور، رسيدن به كشاورزي پايدار(توليد بهينه و مستمر محصولات كشاورزي با حفظ و يا حداقل زيان وارده به محيط زيست) است وخودكفايي در توليد گندم و كاهش ســطوح مبارزة شــيمــيايي با آفات گندم، از مهم ترين برنامه هاي بخش كشاورزي و زير بخش هاي تابع آن( سازمان حفظ نباتات و موسسة تحقيقات آفات و بيماريهاي گياهي) مي باشد.
اين حشره از آفات مهم درختان ميوه دانه دار در نواحی کوهستانی و سردسير می باشد . وجود آن از کشورهای اروپايی ، شمال آفريقا – روسيه – افغانستان و ترکيه گزارش شده است . در ايران اين آفت از دماوند – طالقان و شمشک جمع آوری شده است . در دره رودخانه هراز در منطقه لاريجان ، گاهی درختان سيب و گلابی به اين آفت آلودگی شديد نشان می دهند
بيولوژی و مشخصات :
حشرات کامل حدود 5/3 تا 6 ميلی متر طول دارند . نرها کمی کوچکتر از ماده ها هستند . رنگ آنها بين قهوه ای تيره تا قهوه ای روشن تغيير می کند و در ثلث انتهايی هريک از بالپوشها يک نوار مورب زرد رنگ وجود دارد که مجموعا وقتی بالپوشها بسته است به شکل V يا هفت ديده می شود.
حاشيه اين نوارها معمولا تيره تر از ساير قسمتهای بدن به نظر می رسد . بالپوشها و پاها از پرزهای خاکستری رنگ و کم پشت پوشيده شده است ، بعلاوه در انتهای قدامی ران پاها به سمت داخل يک خار نوک تيز و نسبتا قوی وجود دارد . وضع اين خار در گونه مشابه آن A.pyri کاملا متفاوت است . طول خرطوم به 2/1 تا 5/1 ميلی متر می رسد . تخم ها بيضوی و به رنگ سفيد شکری است و در حدود 7/0 ميلی متر می باشد . لاروها سفيد رنگ ، خميده و بدون پا هستند و در ميان غنچه ها و شکوفه های خشک شده ديده می شود . طول بدن لارو در حداکثر رشد 5 تا 6 ميلی متر است .
اين حشره زمستان را به صورت حشره کامل در زير پوستک های تنه درختان سيب و گلابی بسر می برد.
در بهار به محض گرم شدن هوا و مصادف با باز شدن جوانه های برگ ظاهر می شوند و پس از مختصری تغذيه از برگهای جوان ، در داخل شکوفه های باز نشده که هنوز سبز و کوچک هستند ، تخم می گذارند .
اين تخم ها به فاصله يک هفته تا 10 روز باز می شوند و لاروها پس از خروج از تخم از اندام های زايای گل ( پرچم و مادگی ) تغذيه می کنند . شکوفه های آفت زده باز نمی شوند و گلبرگها در حالت غنچه خشک می شوند . به رنگ قهوه ای روشن در می آيند. لاروها به فاصله 4 هفته دوران تغذيه خود را خاتمه داده و در داخل غنچه های خشک شده تبديل به شفيره می شوند و پس از 2 تا 3 هفته به حشرات کامل تبديل می شوند . اين حشرات پس از مختصر تغذيه به زير پوستک ها و پناهگاه های ديگر می روند و مدتی نزديک به 10 ماه به استراحت می پردازند .
سرخرطومی سيب در اکثر نقاط کشور ما اهميت اقتصادی ندارد و به سادگی در اثر عوامل طبيعی کنترل کننده جمعيت آن محدود می گردد . در کشور ما مطالعات کافی در مورد بيولوژی و به خصوص عوامل طبيعی کنترل کننده روی اين گونه صورت نگرفته است . در منابع خارجی از وجود پارازيت های موثر و مفيدی از جمله examinator ، pimpla ، P.pomorum و گونه های چندی از جنس های Apanteles ، Meteorus ، Habrocytus نام برده می شود
مبارزه :
در صورتيکه سابقه خسارت اين آفت در منطقه ای شديد باشد و بررسی حشرات کامل در زير پوستک ها ، تراکم آنها را در حد بالای زيان اقتصادی نشان می دهد .
می توان درختان ميزبان را پس از باز شدن برگها و قبل از باز شدن شکوفه ها با محلول 2 در 1000 تکسافن يا تيودان سم پاشی نمود.
حشره کامل به عرض 1 تا 5/1 سانتی متر است و رنگ عمومی بدن آن خاکستری ، رنگ بالهای جلويی شکلاتی و رنگ بالهای عقبی آن خاکستری است . پروانه ماده 24 ساعت بعد از خروج از شفيره ، تخمهای خود را به طور انفرادی يا 2 تا 3تايی روی دمبرگ يا در امتداد رگبرگ اصلی يا روی دندانه های کناری برگ قرار می دهد. تخمها 5 تا 6 روز بعد به لارو تبديل می شوند. لاروها ابتدا ازپارانشيم برگ تغذيه نموده و سپس کامل می شوند.لاروها با اتصال 2 تا 3 برگ ، لانه ای برای خود ساخته و تبديل به شفيره می شوند.
زمستانگذرانی اين حشره به صورت لارو در شکاف تنه يا در زير برگهای مرده است.
لاروها در بهار ابتدا از جوانه ها و سپس از برگها تغذيه کرده و منجر به از بين رفتن جوانه ها و پژمردگی آنها و جارويی شدن شاخه می شوند.
اين آفت در نهالستانها و خزانه های صنوبر ديده شده و موجب خسارت می شود.
روش مبارزه :
مبارزه عليه حشره کامل در ارديبهشت ماه همزمان با پرواز و تخمريزی پروانه ها و يا اوايل فروردين ماه همزمان با شروع فعاليت تغذيه لاروهای زمستان گذران ، انجام پذير می باشد.
روش مناسب و عملی در مبارزه شيميايی با اين آفت ، استفاده از سموم نفوذی از قبيل سم متاسيستوکس به ميزان يک در هزار همزمان با شروع فعاليت تغذيه لاروهای زمستان گذران می باشد.<!-- / message --><!-- sig -->
حشره کامل اين سوسک به طول 4 الی 6 ميليمتر بوده و سر و پيش گرده آن سياه ، پيشانی آن پوشيده از موهای کوتاه و بالپوشها قهوه ای مايل به قرمز می باشد .
لاروها معمولا ضمن فعاليت خود دالان مادری يک طرفه طويلی که طول آن 2 تا 3 سانتيمتر و گاهی تا 10 سانتی متر می رسد ، ايجاد می کنند.
اين حشره ناقل بيماری قا رچی مرگ نارون می باشد و 1 يا 2 نسل در سال دارد.
اين حشره در جنگل های شمال کشور و همچنين در استانهای تهران ، آذربايجان و فارس در زير پوست درختان نارون ، ممرز و آزاد مشاهده می شود.
روش مبارزه :
با توجه به اينکه سوسک پوستخوار نارون اغلب به درختان ضعيف ، مسن و بيمار حمله می کند، از اين رو برای مبارزه با اين آفت بايد اين نوع درختان را از عرصه جنگل ها قطع و خارج نمود تا بدين وسيله از حمله آفت به درختان سالم جلوگيری شود .
روش شيميايی مبارزه با اين آفت سمپاشی درختان با سم متوکسی کلر می باشد.
5- کناره بالپوش ها ضخيم شده و روی بالپوش ها شيارهای طولی ديده می شود .
بيولوژی :
هم لارو و هم حشرات کامل شکارگر بوده و فعاليت شبانه دارند . حشرات کامل به هنگام روز در زير سنگ ها و کلوخه ها مخفی هستند . لاروها خاکزی می باشند. در برخی از گونه ها ی اين خانواده هم لارو و هم حشرات کامل گياهخوار بوده و خسارت می زنند.
مانند سوسک سياه غلات : که از برگها و خوشه های غلات تغذيه می کنند<!-- / message --><!-- sig -->
زنجره هايی هستند کوچک که از لحاظ شکل ظاهری شبيه leafhoppers ها هستند اما با داشتن دو خار در ساق پای عقبی از آنها شناخته می شوند .
اين زنجره ها در روی درختان ، درختچه ها و گياهان علفی مشاهده شده و از شيره آنها تغذيه می کنند . پوره ها پس از خروج از تخم و شروع تغذيه يک ماده کف مانندی ترشح می کنند که اطراف بدن پوره را احاطه می کند و پوره درون اين ماده کف مانند از شيره گياهی تغذيه می نمايد
[IMG]
محل استقرار پوره ها ، انشعابات شاخه و برگ می باشد.
اين ماده کف مانند را کف بهاری می گويند ، اين ماده توسط غدد اپيدرمی بندهای 7 و 8 شکم ترشح می شود
پوره اين زنجره ها شبيه قورباغه بوده و به اين خاطر اسم انگليسی froghopper به آنها داده شده است.
مثال :Cercopis sanquinea که روی هريک از بالهای جلويی يک لکه قرمز به رنگ خونی دارد.<!-- / message --><!-- sig -->
سن های پا برگی (Coreidae ) اعضای اين خانواده در اندازه متوسط بوده و غدد مولد بو د آنها خوب رشد کرده است . اين غدد در طرفين قفس سينه بين پيش ران های 2 و 3 باز می شوند . سر اين سن ها باريکتر از پيش قفس سينه است . در تعدادی از گونه ها ساق عقبی رشد زيادی کرده و شبيه برگ می باشد
اغلب اين سن ها از شيره گياهی تغذيه می کنند ولی تعدادی شکارگر هستند.
مثال : گونه Anasa tristis که از آفات مهم کدوئيان می باشد
RE: آفت شناسي گیاهی 
