خدایا...

دعاي بـــــاران چرا ؟؟!

دعاي عشــــق بخوان!

اين روزها دل ها تشنه تر اند تا زمين ها...

خدايا كمي عشـــــــــق ببار...

مرد الهی میگفت و چه زیبا می گفت:
می خواهی خدا را خوشحال کنی حق احدی را ضایع مکن از مورچه گرفته تا فرشتگان مقرب...
عهحق...حق...حق...

خـ‗__‗ـدایـ ‗__‗ـا . . .


یـ‗__‗ـا فریـ‗__‗ـاد در گـلـ‗__‗ـویم را بگیـ‗__‗ـر


یـ‗__‗ـا بغـ‗__‗ـض گـلـ‗__‗ـوگیـ‗__‗ـرم را . . .


هـ‗__‗ــرکـ‗__‗ـدام راه دیـگـ‗__‗ـری را بستـ‗__‗ـه . . ...

گلی چیدم فرستادم برایت لهش کردی فشردیزیرپایاتیقین دارم گل ناقابلی بود تواز گل بهتری جانم فدایت خدای زیبای ها

یک اتاق، اندکی نور، سکوت
من خدایی دارم که همین نزدیکی است ...
در امتداد لحظه هایم، هر روز
در سایه هایی قرمز شناور می شوم
می خندم به عشق فنا شده ی زمینی مان...قاه قاه
معنی ِ اشک ... کبودی، درد رامی دانم
بغض سنگین خاطره را، از نزدیک لمس کرده ام
من در این تاریکی، دور از همه...خدا را می خوانم
خدا را که صدا می زنم...همه ی ذره ها آرام می شود...
یک اتاق،اندکی نور،... من خدا را دارم

خداوندا تو میدانی
که من دلواپس فردای خود هستم
مبادا گم کنم راه قشنگ آرزوها را
مبادا گم کنم اهداف زیبا را
مبادا جا بمانم از قطار موهبتهایت
مرا تنها تو نگذاری
که من تنهاترین تنهام؛ انسانم

وقتی که قلب‌هایمان‌ کوچک‌تر از غصه‌هایمان‌ میشود،
وقتی نمیتوانیم‌ اشک هایمان ‌را پشت‌ پلک‌هایمان‌ مخفی کنیم‌
و بغض هایمان ‌پشت‌ سر هم‌ میشکند ...

وقتی احساس‌ میکنیم
بدبختیها بیشتر از سهم‌مان‌ است
و رنج‌ها بیشتر از صبرمان ...

وقتی امیدها ته‌ میکشد
و انتظارها به‌ سر نمیرسد ...


وقتی طاقتمان تمام‌ میشود
و تحمل مان‌ هیچ ...


آن‌ وقت‌ است‌ که‌ مطمئنیم‌ به‌ تو احتیاج‌ داریم
و مطمئنیم‌ که‌ تو
فقط‌ تویی که‌ کمکمان‌ میکنی ...


آن‌ وقت‌ است‌ که‌ تو را صدا میکنیم
و تو را میخوانیم ...


آن‌ وقت‌ است‌ که‌ تو را آه‌ میکشیم
تو را گریه ‌میکنیم ...
و تو را نفس میکشیم ...

وقتی تو جواب ‌میدهی،
دانه ‌دانه‌ اشکهایمان ‌را پاک‌ میکنی ...
و یکی یکی غصه‌ها را از دلمان ‌برمیداری ...


گره‌ تک‌تک‌ بغض‌هایمان‌ را باز میکنی
و دل شکسته‌مان‌ را بند میزنی ...

سنگینی ها را برمیداری
و جایش‌ سبکی میگذاری و راحتی ...

بیشتر از تلاشمان‌ خوشبختی میدهی
و بیشتر از حجم لب‌هایمان، لبخند ...


خواب‌هایمان‌ را تعبیر میکنی،
و دعاهایمان‌ را مستجاب ...


آرزوهایمان‌ را برآورده می کنی ؛

قهرها را آشتی میدهی

و سخت‌ها را آسان

تلخ‌ها را شیرین میکنی

و دردها را درمان


ناامیدی ها، همه امید میشوند

و سیاهی‌ها سفیدسفید ...

می خواهم امشب طعم شیرین خواب را از چشم هایم بگیرم
می خواهم فقط برای تو چشم هایم را نذر باران کنم ...
نذر یک راز و نیاز عاشقانه،
امشب دوباره شاعری می شوم که تر جیع بند تمام بیت هایش تسبیح و قدوس است.
نام تو ، تمام دریچه های خواهشم را به سمت بی انتهای اجابت می گشاید
نام تو ، آرامش دل بیمارم می شود.
در برهوت تنهاییم ببار ،
که باران نگاه تو از هر چه زیبائیست سر شارم می کند.
در سکوت این شب، این شبه تا سحر روشن ...
دست های گرم بنده نوازیت را ، بر انجماد شانه های بی تابیم حس می کنم
شانه های شکسته ، شانه های خسته از بار سنگین غربت.
و اینک منم در سکوت این شب _ این شبه تا سحر روشن _ در مدار عبودیت تو ،
ذره ای که به نام مبارکت قیام می کند ، قنوت می خواند ، قعود می کند
و به عشق بندگی ، بر خاک آستان بزرگت سجده می آورد.
بر من ببار که روح بیمارم را به پنجره های گشوده ی شفا خانه ی رحمتت دخیل بسته ام.
ای خدای نازنینم...