خیالهای خام و حرفهای تکراری مرا ببین....

مثلا گفته بودم دیگر اینجا تکرار نمیکنم حرفهای تکراریم را !!! غافل از اینکه دل ، تنها چشم به راه بهانه ای بود تا بازهم برایت تکرار کند ...

میگوید مینو ؟ باز هم بنویس... ( ان نازنین ماهی که چندیست هم پیاله ام شده  را میگویم " نازنین " اخ که چقدر بودنش را دوست دارم... ) 

 پس نتیجه این شد : باز هم مینویسیم ،  تنها برای "او" برای او که باید باشد و نیست...

 میدانم که تنهایم نمیگذارید ، پس چشم به راه حرفهای تکراریتان هستم .

مینو یا همان" گلایه "

قهوه ی فرانسوی

یا تُرک !

فرقی نمیکند

هزار بار هم که

فنجانت را بگردانی

چیزی از من

در تو

نقش نبسته است...

زمستان پيش

                 برف ميباريد

زمستان امسال

                  دلتنگي...!

آدم برفي ها ميگويند

                         رفته اي!

به خیال اینکه امسال می آیی و مال من خواهی شد
تمام گوش ماهی های ساحل شنی را جمع کردم
ماهی ها،دریا،حتی ساحل نیز گله مند شده است
دیگر کنار ساحل نه صدفی هست و نه گوش ماهی...

قصه ی نگفته ی من زیر آوار کلامه
بی تو عمریه عزیزم توی این خرابه جامه

تو برام مثه حبابی جلو چشمام داری میری
اگه لمست کنم اما محو میشی میری میمیری

هرجا رفتم تو نبودی من به این دوری اسیرم
حالا خسته تک و تنها غصه تو بغل میگیرم

واسش از آرزو میگم آرزو هایی که مردن
وقتی با قلب شکسته چشام اون حلقه رو دیدن

شاید مال هم نباشیم شاید تقدیرمون اینه
به خدای چشمات اما همه ی آرزوم همینه

واسه چشمات واسه دستات واسه ی نگاه نازت
شعری عاشقونه باشم رو لبای نیمه بازت

آرزومه سنگ قبرم شکل آغوش تو باشه
تا بمیرم ته این شعر تاکه آغوش تو واشه

دستهای خیس باران را

آفتاب هم از شانه هایم برنمی دارد

روزهاي ديوانه

دارند مي آيند...

يادم باشد

           بادهاي ديوانه را خبر كنم

تا صبح نشده

                 بايد پرپر شوم...!

با خیالت میبافم

موهایم را

 حسم

به دار آویخته میشود...

رگ هایم

تازه ترین حادثه را

به برف تقدیم میکنند

آنگاه

که تو در خواب

بوسه های منجمد من را

لمس میکنی...

پشت رنگین کمان

 پنهان شده ای

و من آفتابگردانی که

 آنقدر دور خودم میچرخم

تا خفه شوم